Een tijdje terug maakte ik een keuze die zó goed voelde.
Elke vrijdag pakte ik mijn mooie tas in, trok iets fijns aan en stapte op de tram naar het centrum van Den Haag. Daar huurde ik een kantoorruimte. Even weg van huis, weg van de vertrouwde praktijk aan huis, midden in de stad.
Het voelde als vrijheid. Als frisse energie. Als een cadeau aan mezelf.
Maar langzaam begonnen de barstjes te komen.
Rugpijn van de verkeerde stoelen.
Een winter met slechte verwarming.
En een knagend gevoel op donderdagavond: “Zal ik morgen niet gewoon lekker thuis blijven?”
Toch duurde het tijden voor ik de kantoorruimte durfde op te zeggen.
Waarom?
Omdat ik mezelf had wijsgemaakt dat dit was wat ik nodig had. Omdat ik vrijheid wilde.
Omdat ik bang was dat er geen beter alternatief zou komen.
En precies dat… zie ik ook bij mijn cliënten die twijfelen over het voortzetten van de liefdesrelatie.
Mensen die blijven in een relatie die hen leeg trekt.
Mensen die al lang niet meer gelukkig zijn, maar blijven…
…voor de kinderen.
…omdat ze denken dat niemand hen nog zal willen.
…omdat ‘de buitenwereld’ haar of hem zo leuk vindt.
…omdat het bekender voelt dan het onbekende.
Soms zeggen ze tegen me:
“Ik had het eigenlijk al heel vroeg door.”
Of:
“Als ik eerlijk ben, voelde het nooit écht goed. Maar ja, we hadden al zoveel opgebouwd…”
En weet je? Dat snap ik.
Want loslaten is moeilijk.
Twijfel is verlammend.
En de stemmetjes in je hoofd over falen, over alleen blijven, over ‘wat zullen ze wel niet denken’ kunnen snoeihard zijn.
Toch is er vaak iets anders dat veel zachter fluistert.
Iets wat je bijna niet durft te horen.
Een verlangen naar lucht. Naar lichtheid. Naar jezelf kunnen zijn.
Misschien herken je het wel.
Misschien blijf jij ook te lang.
In een relatie.
In een baan.
In een overtuiging over jezelf.
Dan wil ik je dit meegeven:
Je bent niet gek. Je bent mens.
Twijfel is normaal.
En de angst voor het onbekende is vaak groter dan het onbekende zelf.
In de nieuwste aflevering van mijn podcast vertel ik hierover. Over waarom we zo vaak blijven hangen in iets wat niet meer goed voelt. En ik bespreek een brief van “Taco”, een man die diepongelukkig is in zijn huwelijk.
Misschien hoor jij jezelf in zijn woorden?
👉 Luister hier de aflevering
👉 Of plan een gratis kennismakingsgesprek als jij jezelf herkent in dit verhaal. Dan duiken we samen (veilig en rustig) de diepte in 🙂
Recente reacties